zondag 29 januari 2012

Het is maar goed ook

'n Winteravond in Nijmegen. Ik overdenk de dag. Dat gaat springsgewijs. Ik ben geen mens van precieselijk a t/m z, omdat bij elk lettertje één beeld méér beelden oproept. Iets staat niet op zichzelf, iets is altijd gerelateerd áán. Daarom wijk ik graag af van de volgorde, dus om het geheel logisch te houden.

Vanavond keek ik naar Een kwestie van kiezen. Ene Umberto Tan werd geïnterviewd. Puike vent met verstand en smaak. Ik ervoer al kijkend opnieuw dat je mensen pas kunt leren kennen als je met ze gesproken hebt of ze hebt gehoord. En dat leren kennen, het moet gezegd, is altijd beperkt. Niemand toont zijn ware gezicht, niemand legt alles wat hij in zich heeft bloot. je kent iemand nooit helemaal. Het is maar goed ook.

Het was vandaag een grijze winterdag. Ik vond het heerlijk. Het weer was open en fris. De vries zit in de lucht. Ik kan er zo van genieten. Er gaat sneeuw komen en ijs, ik verheug me, al weet ik niet wat ik met mijn helleborus moet doen die volop in de knop staat, prachtig. Ik hoop dat hij de echte winter aan kan.

In Catharinahof waren de uren mooi en goed, zeer vredevol als altijd. Na het eten ben ik in slaap gevallen. Ik heb mijn rust hard nodig. Ik weet het. Maar het is goed zoals het is.

Morgen koop ik bloemen voor mezelf. De kamer oogt saai en een beetje treurig. Met een bloemetje fleurt alles op. Maar eerst ga ik naar het Sanadome voor het tweejaarlijkse onderzoek. Daarna koffiedrinken bij Frans en dan bloemetjes kopen. Ik zet ze denkelijk op de kiek.

Patricia gaf me vandaag via de e-mail goede raad mee inzake de streek van de jongens. Ze is een fijn mens. Om van te houden. Dat doe ik dan ook, van binnenuit.

De dag is om, ik ga slapen. Goedenacht.

2 opmerkingen:

  1. Lieve Ine, Rust kan je redden dus neem die maar op tijd,

    en neem een gróte bos bloemen hé:-)
    xxx

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Goh, wat is dit lief en al zie ik het nu pas: dank je wel.

      Verwijderen